ابعاد جدید جنگ غزه

با حمله زمینی اسرائیل به شهر غزه - که در آن از یک سو اسرائیل پیشرفته ترین تجهیزات نظامی و کشتار جمعی را در مقابل سلاحهای ابتدایی نیروهای حماس بکارگرفته است- عملا جنگ نابرابری که نتیجه آن جز کشتار بیشتر مردم بی دفاع نیست، آغاز شده است. جنگی که به نظر می رسد با هدف امحای جمعی ساکنان غزه صورت می گیرد. به عنوان انسانی آزاده، رفتار نظامیان حاکم بر اسرائیل در قبال نیروهای نظامی معمولی فلسطینی و مخصوصا مردم مدنی شهر غزه را رفتاری غیر اخلاقی و انسانی دانسته، معتقدم که هر انسان  منصفی که به مبادی و اصول اولیه انسانی و اخلاقی باور داشته باشد، کشتار مردم غزه را محکوم می نماید.

  موسسه مطالعاتی اندیشه سیاسی ـ اقتصادی دومین همایش ملی

« بازاریابی آرا و تبلیغات سیاسی » را در تاریخ 26/10/87 برگزار می‌نماید.

محورهای همایش :

ـ تحلیل گفتمان امروز ایرانیان

ـ نقش رسانه و شبکه های اجتماعی در تبلیغات سیاسی

ـ نقش تعیین کننده حاشیه نشینان شهری بر روند انتخابات و تبلیغات سیاسی

ـ نقش اقلیت ها و قومیت ها در ساختار سیاسی کنونی و طرح در تبلیغات سیاسی

ـ نقش زنان در جذب آرا و تبلیغات سیاسی

ـ نقش محیط زیست و جنبش سبز در تبلیغات سیاسی

ـ نقش عوامل اقتصادی برای طرح در تبلیغات سیاسی

ـ بررسی نقش سندیکاهای کارگری در انتخابات و تبلیغات سیاسی

ـ نقش تبلیغات سیاسی در جذب آرا

ـ نقش کمپینهای انتخاباتی در روند جذب آرا

ـ آسیب شناسی برنامه های احزاب برای ورود به عرصه انتخابات با رویکردی انضمامی

غزه در آتش جنگ

 بار دیگر آتش جنگ در فلسطین شعله ورشد و عده ای دیگر از مردم فلسطین را به کام مرگ فرستاد. سبک و سیاق جنگ نابرابر کنونی در غزه و تخریب و کشتاری که تاکنون از میان نظامیان و مخصوصا غیرنظامیان صورت گرفته است، به یقین هر انسان منصفی را تحت تاثیر قرار می دهد. من نیز به سهم خود ضمن تاثر زیاد از این فاجعه انسانی، نوع رفتار دولت اسرائیل را با مردم غزه، غیر انسانی و نامنصفانه می دانم و معتقدم که دولت این کشور همچنانکه رفتارهای تخریب آمیز دیگری را در گذشته نیز داشته است، اکنون نیز با استدلال های غیرقابل قبول و غیر منطقی؛ به اعمال خشونت علیه مردم فلسطین می پردازد. این به معنای تطهیر سیاست های حماس نیست .

بزرگداشت دكتر عبدالله ابریشمی

دانشكده ادبیات دانشگاه تهران

به همت موسسه فرهنگ و تمدن ایران زمین و همكاری كردهای مقیم مركز، روز سه‌شنبه 27 آبان‌ماه 87 در محل تالار فردوسی دانشكده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران ، مراسم تجلیل از سالها تلاش فرهنگی وسیاسی دكترعبدالله ابریشمی برگزار شد. در این مراسم كه حدود شش ساعت به طول انجامید، چند سخنران به بیان دیدگاه‌های خود در مورد اندیشه‌ها، روش و منش دكتر ابریشمی سخن گفتند. سخنرانان این محفل علمی و ادبی، عبارت بودند از آقای میرجلال‌الدین كزازی، دكتراسعد اردلان، مجتبی برزویی، كاوه بیات، دكترمحمدعلی توفیقی، دكترصلاح‌الدین خدیو، احسان هوشمند، آقای احمد طه، آقای شاه ویسی و اینجانب بودند. حضور عده زیادی از كردهای ساكن تهران، دانشجویان دانشگاه و نمایندگان كرد در مجلس ششم و شخصیت‌هایی چون دكتربایزید مردوخی، دكتر جلال جلالیزاده، دكتر رمضان‌زاده، دكترعلی شمس برهان، دكتر میرحسین موسوی و نیز دكتر یزدانیان مدیر موسسه فرهنگ و تمدن ایران زمین از نكات جالب توجه همایش یاد شده بود.

واكاوی نقش دین در كردستان

عبدالعزیز مولودی

در چند روز گذشته آقای مصطفی هجری، دبیرکل حزب دمكرات كردستان ایران در مصاحبه با روزنامه كردی میدیا، دیدگاه‌های خود و نیز تغییراتی كه بدنبال برگزاری آخرین كنگره حزب (كنگره 14) که با شعار محوری "توسعه و عمومیت بخشیدن تلاش‌ها"، برگزار شد در برنامه‌های حزب متبوعش رویداده است را بیان كرد. صرفنظر از مسائل مختلفی كه در آن مصاحبه مطرح شده است، موضوع واكاوی نقش دین در كردستان و توجه واقع بینانه به آن با توجه به سوابق حزب دمكرات و نحوه برخورد با مقوله دین و جریانات سیاسی – دینی منطقه، مسئله‌ای بود كه جا‌ی تامل دارد.

                                      سیاست زندگی و نخبگان جامعه

به مناسبت بزرگداشت مقام دكتر عبدالله ابریشمی در دانشگاه تهران 

عبدالعزیز مولودی

 اشاره: درآغاز برخود لازم می‌دانم از تلاش‌های وقفه ناپذیر سرورارجمندم جناب آقای دكتر ابریشمی، كه به حق در مقام اندیشمندی وارسته و رها به طرح ایده‌های دلسوزانه خود پرداخته و در این راه هرگز به خود بیم راه نداده‌اند تقدیر نمایم. دكتر ابریشمی وامثال ایشان كه در تاریخ كشور ما كم نبوده و بسیاری ازآنها اكنون در كنار ما نیستند، الگوی مناسبی برای نسل جوان كشور محسوب می‌شوند تا در اندیشه، در تفكر و مقام نقد دیگران همواره بتوانند در مسیر انصاف حركت نمایند. امید كه از وجود ایشان بیش از آنچه هست استفاده شود. در این مختصر تلاش كرده‌ام به بازسازی بخشی از اندیشه‌های ایشان بپردازم.

در بیان وضعیت كنونی جامعه كردی از نظر فردی و اجتماعی در ایران ، همواره به این نكته اشاره كرده‌ام كه درجامعه ما از یك سو به تبع تحولات داخلی كشور هر چند ساختار سنتی با چالش جدی مواجه شده است، اما هنوز راه برون رفت از آن را پیش رو دارد و از سوی دیگر برخی از تجربه‌های پیشرفته تكنولوژی مدرن را جامعه ما مخصوصا قشرجوان دارد تجربه می‌كند.

در حاشیه مدرك جعلی

عبدالعزیز مولودی:از ماجرای افشای مدرك(مدارك) جعلی آقای كردان سه ماه گذشت. حادثه‌ای كه نشان‌می‌داد در وضعیت فعلی، تا چه اندازه بی‌حرمتی به مدارك دانشگاهی و دانشگاه بالا گرفته است كه می توان سالها با جعل مدرك و به نام دین از جیب مردم‌پول خورد و مهم نباشد كه دروغ و رفتارهای غیر اخلاقی در جامعه گسترش پیدا كند. مجلس هشتم در حالی به وزارت علی كردان به صورت كج دار و مریز پایان داد كه به قول عباس عبدی باید برای مردمی‌كه نمایندگان فعلی آنها در مجلس هشتم‌حضوردارند نیز تاسف خورد. برخی از نمایندگان حامی دولت چنانكه در یادداشت قبلی یادآور شدم چنان مرعوب شرایط كنونی كشورند كه جرات اظهارنظر در این زمینه را نیز به خود نمی‌دادند. با این وصف نمی‌توان گفت كه فشار افكار عمومی یا موكلان باعث شده است كه كردان استیضاح شود. بلكه فشارها و كشمكشهای درونی اقتدارطلبان با یكدیگر است كه استیضاح را به نتیجه رساند. بنابراین قبلا تكلیف كردان در خارج از مجلس بدون و سروصدا روشن شده‌بود. گشتن به دنبال جایگزین كردان، دلیل خوبی برای این موضوع است. به اعتقاد من آقای عبدی خوب گفته‌است كه از جامعه ضعیف، همین ساختار ضعیف برمی‌آید كه در مجلس و دولت كنونی دیده می‌‌شود.

ماجرا به همين جا ختم نمي‌شود، بايد در آينده ديد كه معضل(آسيب) اخلاقي و مالي جعل مدارك علمي تا كجا پيش رفته است .قدر مسلم وقتي در بدنه جامعه بسياري هستند كه خواهان دريافت مدرك جعلي با رشوه هاي كلان هستند، چرا مقامات بدوران رسيده نيز از آن خواست‌ها نداشته‌باشند. در ادامه يادداشت عباس عبدی را در این زمینه بخوانید: 

انتخابات دوره دهم ریاست جمهوری در ایران

عبدالعزیز مولودی

مسئله انتخابات دهمین دوره ریاست جمهوری در كشور در حالی مورد توجه بیشتر واقع می شود كه در ظرف چند روز آینده  انتخابات ریاست جمهوری آمریكا برگزار می شود.ضمن اینكه به اعتقاد من در نوع نگرش دولتهای فعلی ایران و آمریكا مشابهت های نظری قابل توجهی وجود دارد(موضوع مقاله جداگانه دیگری است)، توجه اصلی در اینجا تنها تحلیل انتخابات آینده ریاست جمهوری در ایران است. روش متفاوت دودولت اصلاحات (آقای خاتمی) با اصولگرا (دولت فعلی) چه در سیاست خارجی و داخلی، چه در حوزه های مختلف سیاسی، اجتماعی و اقتصادی چنان آشكار است كه اگر كمتر به لحاظ نظری و سیاسی، اما كم و بیش همه اقشار مردم در سه سال گذشته آنرا درعمل و از نزدیك لمس كرده اند. اگر در این مدت به علت بسته شدن فضای مدنی و عدم انعطاف دولت در برابر بررسی و تحلیل انتقادی رفتارهایش، اكثریت دم فرو بستند و بخشهایی از جامعه مانند دانشجویان، جنبش زنان و منتقدان دگراندیش به انتقاد از وضع موجود پرداختند و  در معرض نامهربانیهای قدرت سیاسی آلوده به نظامیگری قرار گرفتند؛ با این وصف به نظر می رسد چون سالهای گذشته و بنا به فرهنگ سیاسی معمول به هنگام انتخابی ! دیگر، مجددا برخی از حواشی سیاست و حكومت در ایران بةروی بحث ها و انتقادهای محدود و كنترل شده باز می شود.

120 سال پس از قرارداد اجتماعی روسو

تناقض از دموكراسی تا تمامیت‌خواهی - گفت‌وگو با عباس میلانی

به نقل از مجله شهروند

اندیشه روسو در گیرو‌دار انقلاب فرانسه تاثیرات عمیق و البته متناقضی از خود بر جای گذاشت. از یك سو ژاكوبن‌هایی كه خواستار عمل انقلابی و اعدام شاه بودند خود را پیرو و ادامه دهنده اندیشه روسو می‌دانستند و هم اینكه اندیشه‌های روسو از سوی لیبرال دموكرات‌ها بررسی و استفاده شد. این دوگانگی و دو سویی چگونه قابل تحلیل است؟

به گمان من علت اصلی این مساله را باید در ناروشنی مفهوم اراده عمومی كه یكی از مفاهیم كلیدی اندیشه روسو است، جستجو كرد. مهمترین مساله در كتاب "قرار داد اجتماعی" به مفهوم اراده اجتماعی مربوط می‌شود. از نظر روسو دولت و قدرت تنها در زمانی مشروع است كه برخواسته از اراده عمومی باشد. اما او دقیقا توضیح نمی‌دهد كه چگونه می‌توان این اراده عمومی را تعیین كرد. البته در چند نوبت به این مساله اشاره می‌كند كه اراده عمومی صرفا جمع ریاضی نظرات مردم نیست، اما از همین بستر بود كه گرفتاری بزرگی ایجاد شد و از همان زمان عده‌ای خود را مستحق آن دانستند كه خود را به عنوان مفسر و نماینده اراده عمومی جا بزنند.

اعلام نگرانی از سرنوشت دانشگاه و توسعه علمی كشور

عبدالعزیز مولودی: مطلع شدم كه ۱۰۹ نفر از اعضای برجسته هیات علمی دانشگاه‌های كشور در نامه‌ای به احمدی‌نژاد از تضعیف بنیان‌های برنامه‌ای و ساختاری توسعه علمی ابراز نگرانی كرده‌اند، نسبت به دگرگون كردن فرهنگ و كاركردهای دانشگاه هشدار داده‌اند و سیاست‌های دولت كه منجر به كاهش مشاركت استادان و دانشجویان شده است را مورد نقد قرار داده‌اند. این اقدام را من به عنوان بخشی از وظایف بنیادی دانشگاه ها در مواجهه با مشكلات جامعه و در انتقاد از قدرت سیاسی تلقی میكنم. به اعتقاد من و انتشار این نامه نیز موید آن است، كه دستكاری  های اقتدارگرایانه ای چون فشار بر جنبش دانشجویی، بازنشسته كردن اجباری، نظامی كردن محیط دانشگاه با بكارگیری دانشجویان،كاركنان و اساتید نظامی؛ نه تنها دانشگاه را از مسیر رهایی بخشی و نگرش انتقادی خارج نمی كند، بلكه دستكاری هایی از این دست را چون وصله ای ناچسبیده بر تن دانشگاه با وضوح بیشتر در معرض دید مردمان قرارمی دهد. متن زیر را كه از سایت ایران امروز گرفته ام مطالعه فرمایید.ضمن اینكه به عنوان فردی كه ۱۲ سال سابقه تدریس در دانشگاه های محلی داشته و از نزدیك با مشكلات آن درگیر بوده ام، كاملا تایید و تصدیق می كنم.